Wat doet u met aardappels die eigenlijk niks meer waard zijn? In Wezup hebben Johan en Cor daar een slimme, bijna simpele oplossing voor gevonden. Ze maken van een probleem weer iets bruikbaars. En dat geeft niet alleen rust, maar ook een goed gevoel.
Een overschot dat niemand had zien aankomen
Dit jaar is de aardappeloogst voor veel boeren een lastige zaak. Er zijn meer aardappelen geteeld, de opbrengst is hoger en de afzetmarkt is kleiner. Daardoor zakt de prijs hard. Vooral boeren zonder vast contract zitten met flinke bergen aardappels.
Normaal gesproken zou u denken dat een goede oogst altijd mooi is. Maar in dit geval werkt het anders. Te veel van het goede wordt ineens een probleem. En dat voelt voor boeren extra wrang, omdat er een heel jaar hard aan is gewerkt.
Van waardeloos naar bruikbaar
Melkveehouder Johan Mulder uit Wezup merkte dat van dichtbij. Zijn buurman, een aardappelteler, bleef met een grote stapel zitten. Die vroeg aan Johan of er nog iets mee te doen was. Dat ene gesprek werd het begin van een praktische oplossing.
Johan wilde de aardappels wel gebruiken als veevoer. Alleen moest er dan wel een manier zijn om ze goed te bewaren. Want losse aardappels kun je niet zomaar maanden laten liggen zonder dat ze bederven. Daar kwam zijn bevriende loonwerker Cor Mechielsen uit Zwinderen in beeld.
Wat is inslurfen precies?
Cor heeft de machines om aardappels te inslurfen. Dat klinkt misschien wat vreemd, maar het idee is helder. De aardappels worden gemengd met droge bietenpulp en daarna in een grote witte zak gedaan. Zo ontstaat een soort aardappelslurf waarin alles netjes bewaard kan worden.
Die bietenpulp helpt om het mengsel houdbaar te maken. Het resultaat is voer dat niet zomaar verloren gaat. En dat is precies wat deze boeren wilden: iets nuttigs doen met een overschot dat anders op de afvalhoop zou belanden.
Waarom dit zoveel boeren raakt
Voor veel telers is weggooien geen prettig idee. Aardappels hebben een jaar lang aandacht, tijd en geld gevraagd. Als ze daarna worden vergist of over het land worden gereden, voelt dat als verspilling. Alsof al dat werk ineens verdwijnt.
Mechielsen zegt dat het hem aan het hart gaat als zoveel aardappels vernietigd moeten worden. Dat is goed te begrijpen. Een oogst hoort hoop te geven, geen teleurstelling. Juist daarom spreekt deze oplossing zoveel mensen aan.
Hoe Johan en Cor anderen willen helpen
De eerste proef op het erf in Wezup is goed gelukt. Vier maanden later kwamen de ingeslurfte aardappels nog steeds mooi uit de zak. Dat geeft vertrouwen. En het zorgt voor meer vraag naar deze manier van bewaren.
Johan en Cor houden hun idee niet voor zichzelf. Ze willen dat andere boeren er ook iets aan hebben. Volgens hen kan iedereen met de juiste apparatuur dit doen. Dat maakt de oplossing extra interessant in een jaar waarin zoveel aardappels blijven liggen.
Geen grote winst, wel minder verlies
Rijk worden ze er niet van, zeggen ze zelf. Dat is ook niet het punt. Het gaat erom dat de oogst niet volledig verloren gaat. Dat maakt een groot verschil, zeker in een sector waar elke euro telt.
Voor Johan voelt dat als iets positiefs in een lastig jaar. Als u iets kunt redden wat anders weggegooid zou worden, geeft dat meteen meer lucht. Het is klein nieuws met een grote boodschap: soms is slim samenwerken al genoeg om een zwaar seizoen iets lichter te maken.
Een apart jaar met een nuchtere oplossing
Johan noemt het zelf een uniek en heel apart jaar. En dat is het ook. Boeren hopen dat deze situatie volgend seizoen niet terugkomt. Maar zolang het nodig is, biedt deze aanpak een praktische uitweg.
Misschien zit de kracht juist in die nuchterheid. Geen groot plan, geen dure truc. Gewoon kijken wat er wel kan. En dan blijkt dat waardeloze aardappels ineens weer nut krijgen. Daar word je, heel begrijpelijk, toch wat vrolijker van.
